"Creativity is a fragrance of real health"

 
 

De toestand van je creativiteit hangt direct samen met je gevoel van welzijn. Wanneer je je goed in je vel voelt dan vloeit je creativiteit als vanzelf: er ontstaat een drang om te creëren waaraan je spontaan toegeeft. Je drukt je verlangens, dromen, ideeën en gevoelens uit en dat geeft vervulling. Je straalt dan als het ware creativiteit uit, als 'a fragrance' hangt het rondom je.                                                                                   

Wanneer ik spreek over creativiteit als iets natuurlijks -iets wat we allen bezitten- dan zie ik mensen vaak nog hun wenkbrauwen fronzen: "hmm maar ik ben niet écht creatief hoor". Rond creativiteit hangen nog steeds allerlei verwachtingen: een creatie dient groots en kunstig te zijn -op z'n minst oogstrelend- of het moet een bepaalde boodschap of statement in zich dragen. Het moet een 'waw!' effect teweegbrengen bij het publiek. Dat is één aspect: welke interactie brengt de creatie teweeg bij het publiek? Maar er is nog een ander en belangrijk aspect: tekenen, schilderen, boetseren, planten, vertellen, dansen, zingen,... omwille van de pure expressie en ontlading. Het is via deze expressie dat dingen zich aan jou ontvouwen: nieuwe inzichten, gewaarwordingen, gevoelens en bewustzijn tonen zich waardoor er verandering en transformatie kan komen. Creëren is een natuurlijk en gezond makend medicijn dat in ieders bereik ligt.                                                                                                                                               Niet iedereen heeft de behoefte om zijn creaties in interactie te brengen met een (groot) publiek maar iedereen heeft de behoefte om te creëren omwille van het creëren zelf en de energie en vreugde die het brengt.                                                            

Het ontladingsaspect van creativiteit is essentieel: we nemen veel in ons op; gedachten, indrukken, ervaringen, energieën en gevoelens van jezelf en van anderen,... Al deze input dient verwerkt te worden anders word je onwel, onrustig of zelfs ziek. Ons lichaam en onze geest dienen gezuiverd en opgekuist te worden zodat we weer ruimte ervaren in onszelf. Zo duikt opnieuw de noodzaak van het creëren op: om onszelf gezond te houden geven we een vorm/expressie aan wat we binnenin allemaal verzamelen en opstapelen. Doen we dit niet dan geraken we verstopt. Als we geen vorm naar buiten brengen -en blijven hangen in dromen, wensen en gedachten alleen- dan blokkeren we onszelf. Het is alsof we dammen bouwen in onze eigen creatieve stroom: water hoopt op. Maar ook vuil en ballast kan dan niet weg en stapelt zich op. Een rivier wil -net als creativiteit- natuurlijk, krachtig en vrij kunnen stromen. 

Zo wordt duidelijk dat een natuurlijk vloeiende creativiteit zowel een doel is om te bereiken (stromende creativiteit=welzijn) als een weg om te bewandelen richting welzijn.

Dus: neem je penseel of potlood op, zet muziek aan en beweeg, dans en zing, plant die zaadjes en bloemen, vertel je verhalen, schrijf je inzicht neer,... en laat een parfum van creativiteit rondom je ontstaan.

 

 
she moves her way.JPG
 

Genieten, de primaire oriëntatie van het leven.

 
Knipsel_replenish.JPG

Enkele dagen terug zei een vriendin tegen mij: "Hard werken maakt het leven zo...hard". Herkenbaar?
Hard je best doen op je job, hard je best doen voor je kinderen, voor je partner, hard je best doen om je geliefd te voelen, hard je best doen om gezien te worden,...hoor je al dat moeten hierin? Terwijl, je best doen goed genoeg is. "Ja natuurlijk dat weet ik wel", denk je dan. En daar blijft het vaak bij. 

Stel je nu eens voor dat je je best doet om... te genieten. Hoe zou dat voelen? Is dat hetzelfde als je best doen voor je werk? Genieten. Puur genieten. Proef het eens. Waar geniet jij van? Wellicht komt er al snel iets in je op. Of misschien ben je het een beetje vergeten en moet je er even naar zoeken? Welke plaats heeft genieten in je leven? Is het rijkelijk aanwezig? Of enkel voorbehouden voor "pas als...dan..."? Pas als ik klaar ben met deze taak dan zal ik genieten. Pas als ik dit heb bereikt dan zal ik me goed voelen en kunnen genieten. Pas als ik die promotie heb dan zal ik ontspannen. Pas als ik dit op orde heb dan... Genieten komt vaak onderaan ons lijstje te staan, des te meer wanneer we het druk hebben met al onze verplichtingen. Soms hebben we geleerd dat genieten 'slecht' is: het is niet deugdzaam. Werken en presteren wel. Genieten is dan een extra, een verwennerij voor wanneer we eens tijd hebben.

Terwijl het leven in eerste instantie gericht is op genieten, zoals Alexander Lowen -mede grondlegger van de Bio-energetica- hieronder vertelt.

De primaire oriëntatie van het leven is gericht op genieten en van pijn afgewend. Dit is een biologische oriëntatie omdat op een lichamelijk niveau het genieten het leven en welzijn van het organisme bevordert.
— Alexander Lowen

Genieten is -zeker in onze hectische maatschappij- zo essentieel omdat het stress opheft, je ontspant en verkwikt. Vaak gaan we net besparen op plezier en genieten wanneer we het druk hebben. Maar tijdens deze periodes mag je net het omgekeerde doen: hoe drukker je het hebt, hoe meer genieten en plezier je mag inbouwen. Je lichaam voelt zich goed en laadt zich op en het drukke -binnenin en van buitenaf- zal verminderen. Hoe meer je ten volle geniet, hoe meer je uiteindelijk zal bereiken. I promise :-) Genieten is iets wat we dagelijks mogen en kunnen ervaren. 

Terwijl ik het thema aan het besnuffelen was, ontdekte ik het volgende tekstje:

Je bent hier om te genieten om voldoening

en bevrediging te vinden

geniet waar je maar kan

hoe je maar kan, tot in je vezels.

Genot maakt je wellustig

laat je ogen twinkelen

en stimuleert je levenskracht

de luister van leven schuilt in genot

Je gaat enooooorm genieten!

- Amy Marashinsky-

 

 
 
 

'Radical selfcare': jezelf toestemming geven.

 
 

Gisteren hoorde ik iemand het woord “radical selfcare” in de mond nemen; het deed iets met me, ik voelde het in mijn lijf, het raakte een gevoelig plekje. En toen -plop- kwam er al snel een gedachte zich opdringen: “Radical? Dat is nogal…radicaal. Extremen zijn meestal niet gezond". Maar toch bleef het woord hangen en ik zocht naar synoniemen voor radicaal: gegrond, vergaand, totaal, volkomen en ingrijpend. Ik proefde de woorden en voelde een verlangen in mij omhoog borrelen: gegronde zelfzorg met een ingrijpend effect op mijn leven. Ja… dat voelt kloppen, daar heb ik behoefte aan.

Ik ben uiteraard niet de enige met deze behoefte. Tijdens het geven van een workshop rond zelfzorg valt het me telkens op hoe weinig (adem)ruimte mensen ervaren. Hoe mensen zich hierin gevangen weten en geen sleutel vinden om de deur te openen. De sleutel ligt nochtans in onszelf; je kan ze steeds opnemen en de deur naar lucht, vrijheid en ruimte openen. Je hoeft het jezelf alleen maar toe te staan. En daar knelt het vaak: het gevoel recht te hebben op eigen ruimte -zoveel als je nodig hebt om je goed in je vel te voelen-  ontbreekt. Jouw behoefte aan tijd en ruimte als evenwaardig zien en voelen naast de behoeftes van anderen. Dat is vaak moeilijk: een beetje tijd nemen voor jezelf af en toe kan wel maar meer is...egoïstisch?

 
 

Deze oorzaak is er één die ik vaak zie terugkomen bij mensen. Ja, er zijn nog andere factoren die meespelen: vaak ben je zo druk bezig dat je er gewoon niet aan denkt om te pauzeren en even stil te zijn. Je loopt jezelf voorbij en voelt niet eens dat je over je grens gaat. Of je wil er niet aan denken. Want je vindt het misschien wel moeilijk om datgene waarmee je mee bezig bent uit handen te geven. Of je wil liever niet geconfronteerd worden met jezelf want dan start het piekeren, het denken,… je wil misschien niet geconfronteerd worden met keuzes die liggen te wachten. Alleen zijn met jezelf is dan iets wat je wil vermijden: als je uit jouw rollen -collega, moeder, vader, vriendin, zus, broer, partner, dochter, enzovoorts– stapt, wie blijft er dan nog over? Wie ben ik ook alweer los van die rollen?  

Deze zaken spelen soms -of vaak - mee maar één van de belangrijkste onderliggende oorzaken waarom je te weinig voor jezelf kiest is je behoefte niet willen erkennen en jezelf niet waardevol genoeg vinden om je behoefte aan zelfzorg vervuld te zien. Soms is er een stemmetje in of rondom ons die zegt: “je bent zwak”, als je niet mee springt op de hogesnelheidstrein.

Nochtans, tijd en ruimte voor jezelf nemen helpt net om je leven en je werk beter te doen stromen. Alleen zijn met jezelf doet je weer voelen wie je in essentie bent, het maakt zaken helder en duidelijk en het helpt je focussen op wat je werkelijk wil in dit leven.

En als ik dan naar het einde van een workshop toe zie dat sommigen zichzelf met kleine stapjes (opnieuw) toestemming geven om -naar behoefte- te mogen rusten en opladen, ontstaat er een geheel andere -krachtige- energie. Ogen fonkelen en er wordt meer geademd. Elk stapje dat hierna zal gezet worden, zal radicaler en meer gegrond zijn én een meer ingrijpend effect hebben op je dagelijkse leven.

‘Radical selfcare’? I’m in. En ik wens het jou ook toe: iedereen heeft recht op rust, vernieuwing, voeding en vrijheid.